CB50, motorower sportowy noszący nazwę CB [Catalogs are Rearview Mirrors Reflecting the Times, Part 20]

Kategoria motorowerów klasy 1, o pojemności silnika poniżej 50 cm³, może być uważana za klasę unikalną dla Japonii.

Moc generowana z objętości wielkości kurzego jaja ma potencjał, by przewieźć dorosłą osobę i z łatwością pokonywać wzniesienia.

Chciałbym spojrzeć wstecz na pamiętne modele sportowe o pojemności 50 cm³ w historii Hondy.

Sportowe motocykle szosowe 50 cm³ prowadzące do powstania CB50

Pierwszym sportowym motocyklem szosowym Hondy o pojemności 50 cm³ był „Sports Cub 50”, wydany w 1960 roku.

Wykorzystał on chłodzony powietrzem, 4-suwowy, jednocylindrowy silnik OHV z modelu Super Cub, zwiększył jego maksymalną moc do 5 KM i zastosował 4-biegową manualną skrzynię biegów ze sprzęgłem.

Katalog modelu Sports Cub 50 z 1960 roku

Oba to modele Sports Cub o pojemności 50 cm³, ale C110 posiada 4-biegową manualną skrzynię biegów. Model C111, z nisko poprowadzonym wydechem, przyjął automatyczne sprzęgło odśrodkowe i został wyposażony w tylny bagażnik do użytku praktycznego.

W 1967 roku wydano model Benly SS50.

Silnik był poziomą, 4-suwową, jednocylindrową jednostką OHC z serii Super Cub.

Osiągał maksymalną moc 6 KM przy 11 000 obr./min i prędkość maksymalną 95 km/h.

Jego rama była nowo zaprojektowanym typem T-bone, co pozwoliło uzyskać zwinny styl.

Dzięki długiemu zbiornikowi paliwa, wysoko poprowadzonemu wydechowi i półwysokiej kierownicy, mógł odzwierciedlać wizerunek wyścigowego modelu RC116, który wygrał mistrzostwa świata w 1966 roku.

Katalog modelu Benly SS50 z 1968 roku

Kładzie duży nacisk na prędkość maksymalną i przyspieszenie.

Maszyna, która wygrała mistrzostwa WGP w klasie 50 cm³ w 1966 roku: RC116

Trendy konkurencji

W 1968 roku Suzuki wypuściło model Suzuki Sports AS50.

AS50 również charakteryzował się stylistyką, która zawierała wizerunek maszyn wyścigowych odnoszących sukcesy w World GP, co było specjalnością Suzuki. Jego chłodzony powietrzem, 2-suwowy, jednocylindrowy silnik generował maksymalną moc 6 KM i mógł pochwalić się takimi samymi osiągami jak Benly SS50, z prędkością maksymalną 95 km/h.

Rywalizował również z SS50, przyjmując 5-biegową skrzynię biegów typu return.

Suzuki Sports AS50 z 1968 roku

Osłona siedzenia tworzy wyścigowy wizerunek.

W 1968 roku wydano model Yamaha Sports F5-S.

Jako rywal dla Benly SS50 i AS50, posiadał chłodzony powietrzem, 2-suwowy, jednocylindrowy silnik zamontowany w ramie zwanej „7-bone”. Miał maksymalną moc 5 KM i używał 4-biegowej obrotowej skrzyni biegów.

Katalog podaje jego prędkość maksymalną jako 83 km/h.

Ponieważ pojazdem bazowym był model użytkowy F5, wydawał się nieco brakować jako motocykl sportowy w porównaniu do 5-biegowej skrzyni return i prędkości maksymalnej 95 km/h modeli Benly SS50 i AS50.

Katalog modelu Yamaha Sports F5-S z 1968 roku

W 1969 roku Yamaha wypuściła nowy model, Yamaha Sports 50FS1.

Jego wyścigowa stylistyka, którą na pierwszy rzut oka można było pomylić z maszyną wyścigową, była innowacyjna.

Maksymalna moc została zwiększona do 6 KM, a zastosowano 5-biegową skrzynię biegów typu return, osiągając poziomy wydajności równoważne prędkości maksymalnej 95 km/h rywali.

Wraz z pojawieniem się FS1, rywalizacja o motocykle sportowe 50 cm³ wśród młodych ludzi zaczęła się nasilać.

Yamaha Sports 50FS1 z 1969 roku

We wrześniu 1970 roku Honda zmieniła stylistykę Benly SS50, aby konkurować z rywalami.

Jeszcze bardziej wzmocniła swój ostry wizerunek.

Katalog modelu Benly SS50, wydany we wrześniu 1970 roku

Przyjął pochyloną do przodu pozycję dzięki nowemu kształtowi długiego zbiornika i siedzeniu z osłoną, wraz z kierownicą typu bar.

Pojawienie się Benly CB50

W czerwcu 1971 roku Honda wypuściła Benly CB50 jako następcę Benly SS50, wyposażonego w nowo zaprojektowany silnik i ramę.

Silnik został całkowicie przeprojektowany z poprzedniego typu poziomego na typ pionowy. Rama przyjęła konfigurację diamentową opartą na rurach, osiągając lekki i stylowy wygląd.

Narodził się nowy motocykl sportowy 50 cm³ godny nazwy „CB”.

Katalog modelu Benly CB50, wydany w czerwcu 1971 roku

Zamiast chwalić się wysokimi osiągami, promuje motocykl sportowy 50 cm³, który jest łatwy w prowadzeniu i daje frajdę. Dodano nowy uchwyt na kask, aby zachęcić do jego używania.

Przeprowadzono kampanię ograniczoną czasowo, w której osoby kupujące CB50 otrzymywały oryginalny kask noszony przez modela w katalogu.

Benly CB50 przyjął nowo zaprojektowany, pionowy, chłodzony powietrzem, 4-suwowy, jednocylindrowy silnik OHC.

Maksymalna moc wynosiła 6 KM, tyle samo co w SS50.

Katalog nie podkreśla prędkości maksymalnej ani mocy maksymalnej tak bardzo, jak robił to SS50.

Co więcej, prędkość maksymalna i czas przyspieszenia 0-200 m zostały usunięte ze specyfikacji.

Honda utworzyła „Centralę Promocji Bezpiecznej Jazdy” w październiku 1970 roku, aby prowadzić działania uświadamiające na temat bezpiecznej jazdy wśród motocyklistów i kierowców samochodów.

W połączeniu z tą działalnością, zmiany można dostrzec w rozwoju produktów i działaniach PR, w tym w katalogach.

W tamtym czasie nie było prawnego obowiązku noszenia kasku na motorowerze.

Jednakże, ponieważ noszenie kasku pomaga chronić siebie, CB50 zachęcał do jego używania poprzez dodanie funkcji takich jak nowy uchwyt na kask.

W maju 1973 roku Benly CB50 przeszedł zmianę modelu i dodano CB50JX, wyposażony w mechaniczny hamulec tarczowy z przodu.

Katalog modelu Benly CB50JX/CB50, wydany w maju 1973 roku. Mocno eksponuje kask pełnotwarzowy, co było zaawansowane jak na tamte czasy.

Scena przedstawiająca dwie osoby cieszące się swoimi CB50. Sportowy motocykl 50 cm³ był prawdziwym motocyklem młodości.

Znajduje się wyjaśnienie działania hamulca mechanicznego JX. CB50 z przednim hamulcem bębnowym był również sprzedawany równolegle. Oba typy przyjęły osłonę siedzenia.

CB50, z którego nazwy zniknęło „Benly”

W lutym 1976 roku wydano CB50JX-I, wyposażony w nowo zaprojektowany silnik, większy zbiornik paliwa i wizerunek cafe racera.

Od tego modelu oznaczenie „Benly” zostało usunięte.

Dzięki nowemu gaźnikowi i układowi wydechowemu, maksymalna moc została zwiększona z 6 KM do 6,3 KM, a maksymalny moment obrotowy również został poprawiony.

Za ogranicznikiem siedzenia przyjęto również schowek na drobne przedmioty, co zwiększyło wygodę.

Przedni błotnik został wykonany z żywicy w tym samym kolorze co nadwozie. Tylny błotnik został wyeliminowany.

Stylistyka wyraźnie miała na celu przywołanie cafe racera.

Okładka katalogu CB50JX-I, wydanego w styczniu 1976 roku. Jest to bardzo imponujący 6-stronicowy katalog wydrukowany na grubym papierze.

Strona zapraszająca na wycieczkę.

Przedstawienie mechanizmu silnika. Od tego modelu tłumik typu megafon został podniesiony, co dodało mu ostrego wyglądu.

Wyraźnie przedstawia zalety i zmiany.

Przedstawienie zalet każdej części za pomocą zdjęć. Posiada luksusowe specyfikacje, których nie spodziewałbyś się po motocyklu 50 cm³.

Na tylnej okładce, oprócz głównych specyfikacji, wprowadzono oryginalną modę motocyklową Hondy o nazwie „My Day”. Kurtka i kask noszone przez modela w katalogu wydają się pochodzić z My Day.

Od momentu narodzin w 1971 roku, CB50 przeszedł różne udoskonalenia, a model wydany w 1981 roku stał się ostatnim.

Wydany w lutym 1981 roku: CB50S (Ostatni model serii CB50)

Chociaż CB50 podbił serca młodych ludzi przez ponad dekadę, rywalizacja o osiągi między producentami nasiliła się od końca lat 70., a silniki 2-suwowe stały się głównym nurtem dla sportowych motocykli szosowych 50 cm³.

Honda również opracowała i wprowadziła na rynek nowe modele 2-suwowe.

Mam nadzieję, że przy innej okazji przedstawię historię modeli motorowerów 2-suwowych.