นอริก, โนริฟูมิ อาเบะ, ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักแข่งมืออาชีพ ฝึกฝนทักษะที่ Circuit Akigase และไปฝึกที่อเมริกา เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขัน All Japan Road Race Championship ที่อายุน้อยที่สุดตลอดกาล เปิดตัวในการแข่งขัน Road Racing World Championship และมุ่งสู่การเป็นแชมป์คลาสสูงสุด
เขาเงยหน้ามองไปข้างหน้าเสมอ สร้างเส้นทางของตัวเองในฐานะนักแข่ง เปล่งประกายออร่าที่เหนือกว่า และคว้าใจแฟนๆ ด้วยรอยยิ้มที่สดใส
ผู้คนที่พบเขาในแต่ละสถานที่ที่เขาใช้ชีวิตอย่างเข้มข้น – ตั้งแต่วัยเด็กของนอริก เพื่อนๆ ที่ Circuit Akigase ไปจนถึง All Japan Road Race และ Road Racing World Championship – ได้แบ่งปันความทรงจำของพวกเขากับเขา

 

ฮิโรยูกิ โอคาดะ - ประวัติ

เปิดตัวการแข่งขันหลังจบไฮสคูล

เลื่อนชั้นสู่ International A class ในปี 1988
ชนะการแข่งขัน All Japan GP250 Championship ในปี 1989 ขณะสังกัดทีมส่วนตัว
เข้าร่วม HRC ในปี 1990
คว้าแชมป์ GP250 V3 ในปี 1991

เริ่มแข่งขันใน WGP ในปี 1993
จบอันดับ 2 ในการจัดอันดับ GP500 ปี 1997
จบอันดับ 3 ในการจัดอันดับเดียวกันในปี 1999

แข่งขันใน WSBK ในปี 2001

หลังจากแข่งขันใน WGP ในฐานะผู้อำนวยการทีม เขาดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีมแข่ง Honda Racing School Suzuka

เขาคือนักแข่งจากอนาคตหรือไม่?

ปัจจุบัน ผมเป็นผู้จัดการทีมแข่ง Honda Racing School Suzuka สำหรับนักแข่งอิสระที่มุ่งสู่เวทีระดับโลก และเมื่อผมมีปฏิสัมพันธ์กับนักแข่งรุ่นเยาว์ ผมมักจะรู้สึกว่าการตอบสนองและการคิดของพวกเขานั้นแตกต่างจากรุ่นของเรา

จากนั้น บางครั้งผมก็เกิดภาพหลอนว่ากำลังคุยกับอาเบะ เขามีความเป็นธรรมชาติ ไม่ใส่ใจ และมีความรู้สึกทันสมัย ผมไม่สามารถอธิบายได้ดีนัก แต่... เขาคือนักแข่งจากอนาคตหรือไม่? เพราะการมีอยู่ของเขาไม่ธรรมดา

เมื่ออาเบะปรากฏตัวครั้งแรก ผมเป็นนักแข่ง GP250 ดังนั้นผมจึงไม่ค่อยได้ติดต่อกับเขา แต่การแข่งขัน Japanese GP ปี 1994 ทิ้งความประทับใจอย่างมาก ชินอิจิ อิโตะ เริ่มแข่งขันใน GP500 ในปี 1993 และอาเบะวิ่งนำหน้าอิโตะ ผมจึงคิดว่า "เกิดอะไรขึ้น?" ผมเป็นนักแข่ง GP250 และคิดว่า "ต่อไปคืออิโตะ"

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งผู้นำกับเควิน ชวานซ์... ทุกคนคงประหลาดใจ

หลังจากอาเบะเริ่มแข่งขันใน WGP เราจะพูดคุยกันสบายๆ ในพิต เหมือนกับนักแข่งชาวญี่ปุ่นด้วยกัน ผมจำไม่ได้ว่ามีการสนทนาที่ลึกซึ้งเป็นพิเศษ แต่เขาก็กลายเป็นหนึ่งในเพื่อนนักแข่งของผม อาเบะชื่นชมอิโตะมาก และผมคิดว่าพวกเขาใกล้ชิดกันมาก

ผมเริ่มแข่งขันใน WGP ในปี 1993 ในฐานะนักแข่ง GP250 และในปี 1995 ผมชนะการแข่งขัน Suzuka 8 Hours กับแอรอน สไลท์ ผลงานของผมได้รับการยอมรับ และผมก็สามารถก้าวขึ้นสู่ GP500 ในปี 1996 อย่างไรก็ตาม ผมกำลังแข่งขันด้วยรถ NSR500V สองสูบที่ฮอนด้าพัฒนาขึ้นเพื่อการพัฒนา แม้ว่าผมจะคว้าตำแหน่งโพลโพซิชั่นได้ แต่ผมก็ไม่สามารถคว้าชัยชนะได้ และจบอันดับ 7 ในการจัดอันดับ

การแข่งขัน Brazilian GP ปี 1999 ยังคงเป็นความเสียใจ

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา ผมสามารถขับรถ NSR500 สี่สูบ และแข่งขันจนถึงปี 2000 ในยุคนี้ อาเบะและผมแข่งขันในคลาสเดียวกัน และมักจะแข่งขันกันอย่างดุเดือด เนื่องจากไม่มีใครยอมถอย เราจึงชนกันและออกนอกสนามเป็นบางครั้ง

อาเบะชนะการแข่งขัน Japanese GP ปี 1996 เขาคว้าอันดับ 11 ในขณะที่ผมอยู่ประมาณอันดับ 5 ผมใช้รถ NSR500V ในตอนนั้น และเนื่องจาก Suzuka เป็นสนามบ้านของผม ผมคิดว่าผมจะทำได้ดีกว่าที่สนามอื่น อย่างไรก็ตาม ผมจบอันดับ 4 และไม่สามารถขึ้นโพเดียมได้

สิ่งที่น่าประทับใจคือการแข่งขัน Brazilian GP ปี 1999 ผมคว้าอันดับ 5 ในรอบคัดเลือก และอาเบะอยู่อันดับ 12 ในช่วงครึ่งแรกของการแข่งขัน ผมกำลังต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งผู้นำกับเคนนี โรเบิร์ต จูเนียร์ แต่ในช่วงกลางของการแข่งขัน อาเบะก็ไล่ตามมาและเราก็ต่อสู้กัน เขาแซงผมบนทางตรง และผมก็ไล่ตามเขาในการเบรกเข้าโค้ง แต่ยางหน้าของผมไปโดนยางหลังของอาเบะ และเราก็ออกนอกสนาม...

เราสามารถกลับเข้าสู่สนามได้ แต่เราก็ตามหลังการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งผู้นำ อย่างไรก็ตาม อาเบะยังคงไล่ตามโรเบิร์ต จูเนียร์ และในที่สุดก็ชนะในการดวลกับแม็กซ์ เบียจจิ

ในการแข่งขัน Japanese GP ปี 2000 อาเบะคว้าอันดับ 5 ในรอบคัดเลือก และผมอยู่อันดับ 8 อาเบะขึ้นเป็นผู้นำในช่วงท้ายของการแข่งขันและชนะ ในขณะที่ผมต่อสู้กับโนบุอัทสึ อาโอกิ เพื่ออันดับ 3 และจบอันดับ 3 ขึ้นโพเดียมด้วยกัน

ในปี 1997 ผมคว้าชัยชนะครั้งแรกในการแข่งขัน Indonesian GP และจบอันดับ 2 ในการจัดอันดับ อย่างไรก็ตาม ผมรู้สึกว่าปี 1999 ซึ่งผมชนะสามครั้งและจบอันดับ 3 ในการจัดอันดับ เป็นช่วงเวลาที่ผมคุ้นเคยกับเครื่องยนต์มากขึ้นและขับขี่ได้ดีขึ้น นั่นคือเหตุผลที่การต่อสู้ในบราซิล ซึ่งยังคงเป็นความเสียใจ ยังคงอยู่ในความทรงจำของผม

เป็นไปไม่ได้ที่จะชนะด้วยแรงบันดาลใจเพียงอย่างเดียว

ในการแข่งขัน Brazil GP ปี 1999 อาเบะคว้าอันดับ 12 ในรอบคัดเลือก เป็นไปไม่ได้ที่จะชนะจากจุดนั้น ในการแข่งขัน Japanese GP ปี 1996 อาเบะก็มาจากอันดับ 11 ในกริดสตาร์ทเพื่อคว้าชัยชนะ ในการสัมภาษณ์ WGP ที่ผมเคยเห็นก่อนหน้านี้ เขาอ้างถึงความสามารถนั้นว่ามาจาก "แรงบันดาลใจ" แม้กระทั่งตอนนี้ ผมก็ยังสงสัยว่ามันเป็นไปได้หรือไม่ที่จะทำอะไรแบบนั้นได้เพียงแค่มีแรงบันดาลใจ

ตรงหน้าผม มีมิก ดูฮาน อยู่เสมอ และผมก็ท้าทายตัวเองที่จะเอาชนะเขา ผู้ซึ่งทั้งเร็วและแข็งแกร่ง ผมมองว่าเขาเป็นนักแข่งที่ผมต้องก้าวข้าม ทั้งทางจิตใจ เทคนิค และในฐานะบุคคล แต่ดูเหมือนอาเบะจะไล่ตามสิ่งที่อยู่ไกลออกไปข้างหน้า มากกว่าที่จะมุ่งเน้นไปที่คู่แข่งในทันที

เมื่อดูอาเบะขับขี่ มีบางครั้งที่เขาดูเหมือนจะขับขี่ได้อย่างราบรื่นมาก แต่การลดเกียร์ของเขากลับมีเสียงดังและกระตุก ผมพบว่ามันน่าสนใจเพราะผมสัมผัสได้ถึงสภาวะจิตใจภายในของเขา ไม่ว่าเขาจะรีบร้อน หรือแค่ปล่อยให้ความคิดของเขาวิ่งไปข้างหน้า

โดยรวมแล้ว ผมมีชัยชนะมากกว่าในการแข่งขันก่อนหน้านี้ แต่อาเบะมีความเร็วที่อธิบายไม่ได้และมีสไตล์การขับขี่ที่เป็นเอกลักษณ์ ผมคิดว่าการขับขี่ของเขาอยู่ในระดับสูงสุดในหมู่นักแข่งที่ผมเคยเห็นมา เขาประมาทเลินเล่อ แต่ผมคิดว่าเขามีบางสิ่งที่ทำให้เขาสามารถเชี่ยวชาญทุกสิ่งได้ทันที นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์หรือไม่?

เขาเป็นนักแข่งที่แตกต่างจากผม ผู้ซึ่งเริ่มแข่งหลังจากเรียนจบไฮสคูลและทำงานอย่างขยันขันแข็ง

ผมเดาว่าคุณเรียกนักแข่งอย่างอาเบะว่าอัจฉริยะ


แกลเลอรี่รูปภาพ (0)

 

 

ถูกใจบทความนี้