Odrodzenie CB400SF wywołuje boom! Czym jest „CB” Hondy? Czym różni się od „CBR”?

Odrodzenie tradycyjnej Hondy z silnikiem rzędowym o pojemności 400 cm³ generuje spore poruszenie w związku z nadchodzącym debiutem „CB400 Super Four E-Clutch (dalej CB400SF)” 21 sierpnia 2026 roku.
Mówiąc o „CB”, jest to tradycyjna marka, która od ponad pół wieku symbolizuje sportowe motocykle szosowe Hondy. Chociaż obecnie obejmuje szeroką gamę modeli, od flagowego 1000 cm³ po klasę podstawową 125 cm³, czy znasz jej pochodzenie i historię? Ponadto punktem zainteresowania jest różnica między nią a siostrzaną marką, serią „CBR”.
Ten artykuł zagłębia się w trajektorię CB, różnice z CBR i prawdziwe znaczenie nazwy „CB”.

Maszyna 750 cm³, 4-cylindrowa, która rozsławiła nazwę CB na całym świecie

CB400SF to najnowsza iteracja serii CB, która rozpoczęła się w 1959 roku, i jest następcą nakeda o tej samej nazwie, który niestety został wycofany w 2022 roku.

Honda Benly CB92 Super Sport (1959)

Osiągał prędkość maksymalną 200 km/h i moc maksymalną 67 KM, co było najwyższą wartością wśród pojazdów produkowanych seryjnie w tamtym czasie. Był to ogromny hit jako przedstawiciel japońskich motocykli o wysokich osiągach, prawdziwie legendarny motocykl, który wyniósł Hondę i nazwę CB do sławy.

Ugruntowana, niezrównana popularność dzięki sukcesom w wyścigach

Następnie inni producenci, tacy jak Kawasaki, wypuścili modele z czterocylindrowymi silnikami o wysokich osiągach, takie jak „900 Super 4 (powszechnie znany jako Z1)”. Przewaga osiągów Dream CB750 Four zaczęła maleć. W odpowiedzi Honda zaktualizowała swój renomowany silnik czterosuwowy, wprowadzając rewolucyjny wówczas mechanizm „DOHC, 4 zawory” w celu poprawy wydajności spalania i mocy. W 1976 roku wzięli udział w europejskich wyścigach wytrzymałościowych z maszyną wyścigową „RCB1000” wyposażoną w ten silnik, wygrywając mistrzostwa roczne.

Model produkcyjny, który zawierał technologię i wiedzę zdobytą podczas tych działań wyścigowych, to wersja eksportowa „CB900F”, wydana w Europie i innych regionach w 1978 roku. W następnym roku, 1979, wersja 750 cm³, „CB750F”, o największej pojemności skokowej w Japonii w tamtym czasie, została również wydana na rynek krajowy. Oba modele posiadały ten sam silnik DOHC co europejskie maszyny wytrzymałościowe, przywracając CB jako „model o dużej pojemności skokowej i wysokich osiągach”.

Honda CB750F (1979)

Pochodzenie CB 400 cm³ pojawiło się w 1974 roku

W międzyczasie protoplastą CB400SF można uznać „Dream CB400 Four”, wydany w 1974 roku.

Honda CB400 Super Four (1992)

Nowy model posiada 6-biegową skrzynię biegów w połączeniu z „Honda E-Clutch”. Chociaż jest to pojazd MT (Manual Transmission), pozwala kierowcom ruszać, przyspieszać i zatrzymywać się bez używania dźwigni sprzęgła, jednocześnie oferując możliwość jazdy z użyciem dźwigni sprzęgła. Ta specyfikacja pozwala szerokiej gamie kierowców, od początkujących po weteranów, cieszyć się sportową i swobodnie sterowalną jazdą.

Ponadto, podobnie jak w przypadku relacji między poprzednim modelem a CB1000SF, stylistyka jest zaprojektowana tak, aby nawiązywała do jego starszego brata, CB1000F. Pojedynczy okrągły reflektor LED, kanciasty zbiornik paliwa i pięknie zakrzywiona rura wydechowa 4-na-1 tworzą retro, a jednocześnie sportową atmosferę.

Nowy model posiada 6-biegową skrzynię biegów w połączeniu z „Honda E-Clutch”

Jest to najnowszy dodatek do serii „CBR”, która istnieje od lat 80. XX wieku. Jest to pierwszy pełnokablowy model o pojemności 400 cm³ z silnikiem rzędowym o czterech cylindrach od około 36 lat, od „CBR400RR” wydanego w 1990 roku.

Pierwszym modelem noszącym nazwę CBR był CBR400F (1983) Do Galerii